مزایای اصلی اکستروژن میله، لوله و سیم تیتانیوم نسبت به سایر تکنیک های پردازش پلاستیک (مانند نورد و غیره) عبارتند از:
(1) ظرفیت فلز را برای تغییر شکل افزایش دهید. اکستروژن یک روش پردازش مواد با تغییر شکل دشوار و پلاستیسیته کم را فراهم می کند زیرا حالت تنش فشاری سه طرفه قوی تری نسبت به نورد دارد. این فلز می تواند یک تغییر شکل پلاستیکی بزرگ را در یک زمان تحمل کند.
(2) طیف گسترده ای از کالاها. می تواند لوله هایی با مقاطع متغیر و بسیار پیچیده ایجاد کند.
مواد و پروفیل هایی که پردازش آنها با استفاده از تکنیک های جایگزین چالش برانگیز یا حتی غیرممکن است.
(3) انعطاف در تولید. یک قطعه تجهیزات می تواند طیف وسیعی از محصولات را با انواع و مشخصات مختلف تولید کند و جایگزینی محصول ساده است.
(4) اندازه محصول دقیق است، کیفیت سطح عالی است و کیفیت کلی مناسب است.
(5) فرآیند تولید را می توان آسانتر خودکار کرد زیرا ساده است، به تجهیزات کمتری نیاز دارد و هزینه کمتری دارد.
در مقایسه با سایر روش های پردازش پلاستیک (مانند نورد و غیره)، معایب اصلی اکستروژن میله، لوله و سیم تیتانیوم به شرح زیر است:
(1) راندمان تولید پایین. در چرخه اکستروژن، فرآیندهای کمکی بیشتری وجود دارد، زمان بیشتری را اشغال می کند، بهره وری کمتر از نورد است.
(2) تلفات ضایعات ثابت فلز بیشتر است و بازده محصول نهایی کمتر است. در پایان اکستروژن، فشار باقیمانده و دم تراکم تلفات ثابت هستند و فشار باقیمانده به تنهایی 10 تا 15 درصد از جرم بیلت را تشکیل می دهد. در فرآیند اکستروژن رو به جلو، به دلیل محدودیت طول بیلت (نسبت طول بیلت به قطر عموماً بیش از 3 تا 4 نیست) و افت فشار باقیمانده ثابت را نمی توان با افزایش طول بیلت کاهش داد، بنابراین بازده کاهش می یابد. کم.
(3) مصرف ابزار بزرگ. ویژگی برجسته روش اکستروژن تنش کاری بالا است که می تواند به 10 برابر مقاومت تغییر شکل فلز برسد. فشار متوسط روی پد اکستروژن 400 تا 800 مگاپاسکال است، گاهی اوقات تا 1000 مگاپاسکال یا بیشتر. تحت عمل دمای بالا، تنش بالا و اصطکاک زیاد، عمر مفید ابزار اکستروژن بسیار کمتر از رول است و مصرف ابزار بیشتر است.
(4) عملکرد ناهموار محصول. در هنگام اکستروژن، ساختار و خواص در طول و وجه انتهایی محصول به دلیل تغییر شکل ناهموار لایه های داخلی و خارجی بیلت و انتهای جلو و عقب ناهموار است.
به طور خلاصه، روش اکستروژن برای تولید پروفیل های لوله و میله فلزی غیر آهنی و بیلت سیم با بچ های کوچک و انواع و مشخصات مختلف مناسب است. روش اکستروژن تنها روش عملی ماشینکاری تحت فشار برای لولهها و پروفیلهای با دیوارههای پیچیده یا نازک، لولههای دیوار فوق ضخیم با قطر و نسبت ضخامت دیواره نزدیک به 2 و همچنین فلزات غیرآهنی شکننده و مواد آهن و فولاد ویژه است.
